บทว่า อสุจี สวติ ความว่า ของอันไม่สะอาด คือกลิ่นเหม็นและน่าเกลียดอย่างยิ่งมีประการต่างๆ ปรากฏแล้วแก่โลกทั่วไป ย่อมไหลออก คือย่อมหลั่งออก ย่อมไหลออกไป คันธชาตมีกฤษณาและจันทน์เป็นต้น หรือรัตนชาตมีแก้วมณี แก้วมุกดาเป็นต้นอื่นไรๆ หาไหลออกไม่.

บทว่า สพฺพทา ความว่า ก็ของอันไม่สะอาดนั้นแล ย่อมปรากฏแก่บุคคลผู้ยืนอยู่ก็ตาม ไปอยู่ก็ตาม ทุกเมื่อ คือในกลางคืนบ้าง กลางวันบ้าง เวลาเช้าบ้าง เวลาเย็นบ้าง.

หากมีคำถามว่า ของอันไม่สะอาดนั้น คืออะไร?

ตอบว่า คือขี้ตาจากตาเป็นต้น.