เนื้อความนี้นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วด้วยบทนี้ว่า ผู้เป็นมุนี สงัดเงียบเพ่งอยู่ในป่า ก็ภิกษุผู้เสกขมุนีนี้สงัดเงียบด้วยกายวิเวกและจิตวิเวก และเพ่งอยู่ในป่าเป็นนิตย์ ด้วยลักขณารัมมณูปนิชฌาน วิเวกและฌานเห็นปานนี้ของคฤหัสถ์จะมีแต่ที่ไหน.

ก็อธิบายในคาถานี้มีเพียงเท่านี้แล. จบอรรถกถามุนิสูตร

แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย

ชื่อ ปรมัตถโชติกา