ยัญที่ชื่อว่าอัสวเมธเป็นต้น และการซ่องเสพฤดู ชื่อว่า ยญฺญมุตูปเสวนา.

การซ่องเสพสถานที่ร้อนในฤดูร้อน การซ่องเสพรุกขมูลในฤดูฝน การซ่องเสพคือการเข้าไปสู่ชลาลัยในฤดูหนาว ชื่อว่า การซ่องเสพฤดู.

บาทพระคาถาว่า น โสเธติ มจฺจํ อวิติณฺณกงฺขํ ได้แก่ ย่อมไม่ทำสัตว์ผู้ยังข้ามความสงสัยไม่ได้ ให้บริสุทธิ์ด้วยความบริสุทธิ์จากกิเลส หรือด้วยความบริสุทธิ์จากภพ เพราะเมื่อยังมีมลทินคือความสงสัย สัตว์ก็เป็นผู้บริสุทธิ์ไม่ได้ และตัวท่านเองก็ชื่อว่ายังมีความสงสัยอยู่นั่นเอง.

ก็ในคาถานี้มีอธิบายว่า คำว่า อวิติณฺณกงฺขํ นี้ พึงเป็นคำที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ ในเมื่อเกิดความสงสัยขึ้นแก่ดาบสว่า ทางแห่งความบริสุทธิ์จะไม่พึงมี ด้วยเหตุมีการไม่บริโภคปลาและเนื้อเป็นต้นหรือหนอแล ดังนี้ เพราะได้ฟังซึ่งคำทั้งหลายมีคำเป็นต้นว่า นมจฺฉมํสํ ดังนี้ ก็ความสงสัยในพระผู้มีพระภาคเจ้าอันใดเกิดขึ้นแก่ดาบสนั้น เพราะฟังว่าพระผู้มีพระภาคเจ้านั้นเสวยปลาและเนื้อดังนี้ คำนี้บัณฑิตพึงทราบว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสหมายถึงความสงสัยนั้น.