สองบทว่า ธมฺเม ฐิโต ได้แก่ ดำรงอยู่ในธรรมคืออริยสัจ ๔ อันจะพึงบรรลุได้ด้วยอริยมรรค.

ด้วยคำว่า ธมฺเม ฐิโต นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงถึงภูมิแห่งพระโสดาบัน.

สองบทว่า อชฺชวมทฺทเว รโต ได้แก่ ยินดีแล้วในความเป็นคนตรงและในความเป็นคนอ่อนโยน. ด้วยคำว่า อชฺชวมทฺทเว รโต นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงถึงภูมิของพระสกทาคามี ด้วยว่าพระสกทาคามียินดีแล้วในความซื่อตรงและในความอ่อนโยน เพราะความที่ท่านทำให้เบาบางซึ่งกิเลสทั้งหลายมีอันกระทำความคดกายเป็นต้น และทำราคะและโทสะอันกระทำความแข็งกระด้างแห่งจิตให้เบาบางลง.

บทว่า สงฺคาติโค ได้แก่ ข้ามพ้นเครื่องข้อง คือราคะและโทสะเสียได้. ด้วยบทว่า สงฺคาติโค นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงภูมิแห่งพระอนาคามี.