ในศิลปะทั้งสองอย่างนั้น อาคาริยศิลปะ ได้แก่ การงานที่เว้นจากการเบียดเบียนสัตว์อื่น เว้นจากอกุศลมีการงานของนายช่างแก้ว และนายช่างทองเป็นต้น. อาคาริยศิลปะนั้น ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะนำมาซึ่งประโยชน์ในโลกนี้.

(ส่วน) การจัดทำสมณบริขารมีการจัดแจงและการเย็บจีวรเป็นต้น ชื่อว่าอนาคาริยศิลปะ ศิลปะที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพรรณนาไว้ในที่นั้นๆ โดยนัยว่า ๕- ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้เป็นผู้ขยัน ในกิจที่ควรกระทำทั้งน้อยและใหญ่ของเพื่อนสพรหมจารีทั้งหลายดังนี้เป็นต้น (และ) ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า นี่คือธรรมอันทำที่พึ่ง ๕- ดังนี้ พึงทราบว่าเป็นมงคล เพราะนำประโยชน์เกื้อกูลและความสุขในโลกทั้ง ๒ มาให้ตนและชนเหล่าอื่น. ____________________________ ๕- ที. ปา. เล่ม ๑๑/ข้อ ๓๕๗ องฺ. ทสก. เล่ม ๒๔/ข้อ ๑๘ ๖- องฺ. ทสก. เล่ม ๒๔/ข้อ ๑๗

ที่ชื่อว่า วินัย มี ๒ อย่าง คือ อาคาริยวินัย ๑ อนาคาริยวินัย ๑.

ในสองอย่างนั้น การเว้นอกุศลกรรมบถ ๑๐ ชื่อว่า อาคาริยวินัย. วินัยนั้น ชื่อว่าอันบุคคลศึกษาดีแล้ว ด้วยการไม่ต้องโทษ คือสังกิเลสในวินัยนั้น และด้วยการกำหนดคุณแห่งความประพฤติ ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะนำมาซึ่งประโยชน์เกื้อกูลและความสุขในโลกทั้งสอง.