การสงเคราะห์ด้วยทาน ปิยวาจาและอัตถจริยาที่ประกอบด้วยธรรม ชื่อว่า สังคหะ คือการให้เสบียงในวันอุโบสถทั้งหลาย การให้ดูนักษัตรในวันนักขัตฤกษ์ทั้งหลาย การกระทำมงคลในวันมงคลทั้งหลาย การโอวาทสั่งสอนในประโยชน์ทั้งหลายที่เป็นไปในปัจจุบันและสัมปรายภพ.

การสงเคราะห์นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุแห่งประโยชน์เกื้อกูลอันเป็นไปในปัจจุบัน และสัมปรายภพ โดยนัยก่อนนั่นแล และเพราะเป็นเหตุแห่งความเป็นผู้แม้อันเทวดาทั้งหลายพึงนอบน้อม.

สมจริงดังคำที่ท้าวสักกะจอมเทพตรัสไว้ว่า ๔-

คฤหัสถ์เหล่าใด เป็นผู้กระทำบุญ มีศีล