หรือว่าภิกษุย่อมมนสิการโดยความเป็นผู้กระทำว่าดี ราวกะท่านปุณณเถระผู้มีอายุ เพราะไม่ถือโทษยิ่งกว่านั้น ดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า

(พระปุณณเถระกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า) ๒-

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้าหากว่าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตกะจักด่า จักบริภาษข้าพระองค์ไซร้ ในการด่าบริภาษนั้น ข้าพระองค์จักคิดอย่างนี้ว่า ดีหนอที่มนุษย์เมืองสุนาปรันตกะ ฯลฯ ดีทีเดียวหนอที่พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตกะเหล่านี้ไม่ใช้ฝ่ามือประหารข้าพระองค์ดังนี้เป็นต้น. ____________________________ ๒- ม. อุ. เล่ม ๑๔/ข้อ ๗๕๗ สํ. สฬา. เล่ม ๑๘/ข้อ ๑๑๕

และอธิวาสนขันติที่ภิกษุประกอบแล้ว เป็นผู้ที่แม้ฤาษีทั้งหลายพึงสรรเสริญ ดังที่สรภังคฤาษีกล่าวไว้ว่า