ในเวลาพลบค่ำ หรือในเวลาใกล้รุ่ง ภิกษุนักพระสูตร ๒ รูปสนทนาพระสูตรกัน นักวินัย ๒ รูปสนทนาพระวินัยกัน นักอภิธรรม ๒ รูปสนทนาอภิธรรมกัน พระภิกษุผู้กล่าวชาดก ๒ รูปสนทนาชาดกกัน พระภิกษุผู้เรียนอรรถกถา ๒ รูปสนทนาอรรถกถากัน หรือว่าภิกษุทั้งหลายย่อมสนทนากันในกาลนั้นๆ เพื่อชำระจิตที่หดหู่ ฟุ้งซ่านและสงสัยเป็นไปในเบื้องหน้า.

การสนทนาธรรมตามกาลนั้น ท่านเรียกว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุแห่งคุณทั้งหลายมีความเป็นผู้ฉลาดในอาคม (ปริยัติ) เป็นต้น.

ด้วยพระคาถานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสมงคล ๔ มงคล คือ ขันติ ๑ โสวจัสสตา ๑ การเห็นสมณะทั้งหลาย ๑ การสนทนาธรรมตามกาล ๑ ดังพรรณนามาฉะนี้ และความที่ธรรมเหล่านั้นเป็นมงคล ข้าพเจ้าก็ได้อธิบายไว้ชัดเจนแล้วในมงคลนั้นๆ นั่นแหละ ดังนี้แล.

จบการพรรณนาเนื้อความแห่งคาถานี้ว่า ขนฺตี จ เป็นต้น คาถาที่ ๙ (มี ๔ มงคล)