มรรคในคำทั้งหลายมีอาทิอย่างนี้ว่า ๔- ดูก่อนภิกษุ อัฏฐังคิกมรรคอันประเสริฐนี้เท่านั้นแล เป็นตัวพรหมจรรย์ คือสัมมาทิฏฐิ ดังนี้. ท่านก็เรียกว่าพรหมจรรย์. ____________________________ ๒- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๒๙๖ ๓- ที. มหา. เล่ม ๑๐/ข้อ ๑๐๒ สํ. มหา. เล่ม ๑๙/ข้อ ๑๑๓๒ ขุ. อุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๑๓๐ ๔- สํ. มหา. เล่ม ๑๙/ข้อ ๓๐

แต่ในพระสูตรนี้ คำทั้งปวงที่เหลือก็ใช้ได้ เพราะยึดถือเอามรรคเป็นเบื้องหน้าในการเห็นอริยสัจ ก็พรหมจรรย์นี้นั้นพึงทราบว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุแห่งการบรรลุคุณวิเศษ มีประการต่างๆ สูงๆ ขึ้นไป.

การเห็นมรรคด้วยสามารถแห่งการบรรลุอริยสัจ ๔ มีเนื้อความที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้แล้วในกุมารปัญหา ชื่อว่า อริยสัจจานทัสสนะ การเห็นอริยสัจนั้นท่านกล่าวว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุให้ท่านพ้นจากทุกข์ในสังสารเสียได้.

ชื่อว่า การกระทำให้แจ้งซึ่งนิพพาน ข้าพเจ้าจักได้กล่าวต่อไป.