ตตุตฺตรึ น ภาเสยฺย ทาโส วยฺยสฺส สนฺติเกติ๑-

ผู้อนุเคราะห์จะพึงพูดคำหนึ่งหรือ ๒ คำ

ไม่พึงพูดให้มากไปกว่านั้น (เพราะว่าถ้าท่านผู้

อนุเคราะห์จะพึงกล่าวให้มากไปกว่านั้น) ก็จะ