ในคาถานั้น บัณฑิตพึงทราบในคาถาที่ ๑ ก่อน.

บทว่า สํยตตฺตา ความว่า ผู้มีจิตสำรวมแล้วด้วยการสำรวมในศีล.

บทว่า ตปสฺสิโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยการสำรวมอินทรีย์.

บทว่า อตฺตทตฺถมจาริสุํ ได้แก่ กระทำประโยชน์แก่ตนมีการสาธยายมนต์ และการเจริญพรหมวิหารเป็นต้น.