บทว่า สทฺธาปกตํ ได้แก่ เริ่มทำไว้ด้วยศรัทธา. มีคำอธิบายว่า ที่จะพึงให้ด้วยศรัทธา.

ในคำว่า เอสานํ มีวิเคราะห์ว่า ชนเหล่าใดย่อมแสวงหา เหตุนั้น ชนเหล่านั้นชื่อว่า เอสา ผู้แสวงหา. มีคำอธิบายว่า แก่พราหมณ์ทั้งหลายเหล่านั้นผู้แสวงหา คือเสาะหา เที่ยวแสวงหา.

บทว่า ทาตเว ได้แก่ พึงให้.

บทว่า ตทมญฺญิสุํ ได้แก่ ไม่ดูหมิ่นภัตนั้น. อธิบายว่า ชนทั้งหลายผู้ให้ได้สำคัญภัตนั้นที่ตนเตรียมตั้งไว้ที่ประตู อันตนจะพึงถวายด้วยศรัทธา คือว่าอันตนพึงให้แก่พราหมณ์เหล่านั้นผู้แสวงหาอยู่ หาได้สำคัญยิ่งไปกว่านั้นไม่ ด้วยว่าพราหมณ์เหล่านั้นซึ่งไม่ต้องการได้มีแล้วโดยประการอื่น (ไม่แสวงหาภัต) พราหมณ์เหล่านั้นพอใจแล้ว เพราะเป็นผู้มีอาหารและเครื่องนุ่งห่มเป็นอย่างยิ่งอย่างเดียว (คือต้องการอาหารและเครื่องนุ่งห่มเท่านั้น).