บทว่า จรณปริเยฏฺฐิ ได้แก่ การรักษาศีล.

พระบาลีว่า วิชฺชาจรณปริเยฏฺฐิ ดังนี้ก็มี.

ความว่า ได้เที่ยวไปเพื่อแสวงหาวิชชาและจรณะ.

อธิบายว่า พราหมณ์ทั้งหลายเป็นผู้เสมอด้วยเทวดา หรือเป็นผู้มีมารยาท ประพฤติพรหมจรรย์ตามที่กล่าวแล้ว ต่อจากประพฤติพรหมจรรย์นั้นแล้ว แม้มาครองฆราวาสก็ไม่ถึงหญิงอื่นไม่ว่าจะเป็นหญิงกษัตริย์ หรือหญิงคนใดคนหนึ่ง ในบรรดาหญิงทั้งหลายมีหญิงแพศย์ (พ่อค้า) เป็นต้น. ต่อแต่นั้น พราหมณ์เหล่านั้นหาได้ให้เงิน ๑๐๐ หรือ ๑๐๐๐ กหาปณะแล้วซื้อภรรยามาไม่ เหมือนอย่างบุคคลบางจำพวกที่ซื้อภรรยากันในปัจจุบัน