ด้วย วา ศัพท์นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าย่อมยังพราหมณ์นั้นนั่นแลให้แจ่มแจ้งว่า พราหมณ์คนนั้น คือคนเห็นปานนั้น.

สองบทว่า เมถุนํ ธมฺมํ ได้แก่ การเข้าถึงเมถุน.

สองบทว่า สุปินนฺเตปิ นาคมา ได้แก่ ไม่ถึงแม้โดยความฝันตั้งแต่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ตรัสว่า พราหมณ์บางพวกผู้มีชาติแห่งบุคคลผู้รู้แจ้งในโลกนี้ ศึกษาตามวัตรของพราหมณ์ผู้เสมอด้วยพรหมนั้นอยู่ สรรเสริญพรหมจรรย์ ศีล และแม้ขันติ ดังนี้.

พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงด้วยสามารถแห่งที่สุดเบื้องต้นโดยนัยที่พระองค์ตรัสไว้แล้วในคาถาที่ ๙ แห่งสูตรนี้นั้นแล จึงทรงประกาศพราหมณ์ทั้งหลายที่เสมอด้วยเทพ ด้วยว่าบัณฑิตทั้งหลายผู้มีชาติแห่งผู้รู้แจ้งเหล่านั้น ศึกษาวัตรของพราหมณ์ผู้เสมอด้วยพรหมนั้นอยู่ ย่อมสรรเสริญวัตรของพราหมณ์ด้วยการบรรพชาและด้วยการเจริญฌาน และพราหมณ์เหล่านั้นย่อมสรรเสริญคุณมีพรหมจรรย์เป็นต้นเหล่านี้ด้วยข้อปฏิบัติเท่านั้น. พราหมณ์แม้ทุกจำพวกเหล่านั้น พึงทราบโดยนัยที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน โทณสูตร ในปัญจกนิบาตนั้นแล.