อนึ่ง พระองค์ทรงดำริว่า พวกพราหมณ์ลำบากอยู่ด้วยการนอนบนดิน ด้วยการนุ่งผ้าเนื้อหยาบ ด้วยการนอนคนเดียว ด้วยการเที่ยวไปด้วยเท้า และด้วยการอยู่ในสถานที่ทั้งหลายมีป่าและโคนต้นไม้เป็นต้น ขอจงได้เสวยสุขในที่ทั้งหลายมีการนอนบนเครื่องลาดอันประเสริฐมีผ้าโกเชาว์เป็นต้นดังนี้แล้ว จึงได้พระราชทานของมีค่าทั้งหลาย และที่นอนเป็นต้นแก่พราหมณ์เหล่านั้น.

พระองค์ได้พระราชทานสิ่งอื่นๆ มีประการต่างๆ นี้อย่างนี้ และทรัพย์มีเงินและทองเป็นต้น เพราะเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า พระราชาได้พระราชทานทรัพย์แก่พราหมณ์ทั้งหลายคือแม่โค ที่นอน ผ้า เหล่านารีที่ประดับดีแล้ว รถเทียมม้าอาชาไนยที่ช่างตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีการขลิบอันวิจิตร รับสั่งให้เอาธัญชาติต่างๆ บรรจุเรือนที่น่ารื่นรมย์อันกั้นไว้เป็นห้องๆ จนเต็มทุกห้อง พระราชทานทรัพย์แก่พราหมณ์ทั้งหลายดังนี้.

ก็พวกพราหมณ์เหล่านั้นได้ทรัพย์ในที่นั้นจากสำนักของพระราชานั้นอย่างนี้แล้ว ชอบใจสั่งสมเสมอ ตัณหาย่อมเจริญยิ่งแก่พราหมณ์เหล่านั้นผู้มีความปรารถนาหยั่งลงแล้ว พราหมณ์เหล่านั้นผูกมนต์เหล่านั้นแล้วได้เข้าไปเฝ้าพระเจ้าโอกกากราชอีก.

ถามว่า ท่านกล่าวอธิบายไว้อย่างไร?