ข้าแต่มหาบพิตร แม่โคเกิดขึ้นเพื่อประโยชน์แก่การใช้ของมนุษย์ทั้งหลาย เหมือนกับน้ำ ถึงการนำไปใช้เพื่อสัตว์ทั้งหลายในกิจการทั้งปวงมีล้างมือเป็นต้นฉะนั้น บาปเพราะการฆ่าแม่โคเหล่านั้นย่อมไม่มี เพราะเหตุไร? เพราะโคนั้นเป็นเครื่องใช้ (บริกขาร) คือว่าเกิดขึ้นเพื่ออุปกรณ์ของสัตว์ทั้งหลาย คือว่าโคทั้งหลายเกิดขึ้นเพื่อประโยชน์แก่การนำไปใช้สอยในกิจการทั้งหลายของมนุษย์ทั้งหลาย เหมือนแผ่นดินใหญ่นี้ถึงการนำไปใช้ในกิจการทั้งปวง มีการเดินและการยืนเป็นต้น เหมือนเงินกล่าวคือกหาปณะ ทรัพย์อันต่างด้วยทองและเงินเป็นต้น และข้าวเปลือกอันต่างด้วยข้าวเหนียวและข้าวละมานเป็นต้น ย่อมถึงการใช้สอยในกิจการทั้งปวงมีสัพโยหารเป็นต้น

ขอพระองค์จงฆ่าโคเหล่านี้บูชายัญมีประการต่างๆ ราชสมบัติของพระองค์มีมาก เชิญพระองค์ทรงบูชายัญเถิด ราชทรัพย์ของพระองค์มีมาก ดังนี้.

โดยนัยที่กล่าวแล้วในก่อนอย่างนี้นั้นแล

ลำดับนั้นแล พระราชาผู้ประเสริฐอันพราหมณ์ทั้งหลายให้ยินยอมแล้ว ได้ให้ฆ่าแม่โคทั้งหลาย ๑ แสนตัวในยัญพิธี แม่โคทั้งหลายเหล่าใดเสมอด้วยแพะ สงบเสงี่ยม ถูกเขารีดนมลงหม้อ ย่อมไม่เบียดเบียน (ผู้อื่น) ด้วยเท้า ไม่เบียดเบียนด้วยเขา ไม่เบียดเบียนด้วยอวัยวะอะไรๆ เลย.