บทว่า น สนฺธิเยถ ได้แก่ ไม่ผูกโกรธคือไม่พึงโกรธ.

บทว่า ลทฺธา ปรโภชนํ น มชฺเช ได้แก่ ได้ของที่เขาให้ด้วยศรัทธา อันคนอื่นให้แล้วไม่พึงเมาว่า เราเป็นผู้มีชื่อเสียง มียศ มีลาภ ดังนี้.

บทที่เหลือมีความง่ายทั้งนั้น. พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๘.

บทว่า โลภํ ได้แก่ ความโลภจัด.