บทว่า สารุปฺปมตฺตโน วิทิตฺวา ได้แก่ รู้การปฏิบัติอันสมควรแก่ความเป็นภิกษุของตน ด้วยการละการแสวงหาอันไม่สมควรเป็นต้น แล้วดำรงมั่นอยู่ในอาชีวะบริสุทธิ์มีการแสวงหาโดยชอบเป็นต้น และการปฏิบัติชอบอย่างอื่น. ไม่ใช่ด้วยเพียงรู้อะไรๆ เท่านั้น.

บทว่า ยถาตถํ ได้แก่ รู้ตามความเป็นจริง.

บทว่า ธมฺมํ ได้แก่ รู้ธรรมประเภทมีขันธ์ อายตนะเป็นต้น ด้วยญาณตามความเป็นจริง หรือรู้ธรรมคืออริยสัจสี่ด้วยมรรค.

บทที่เหลือมีความง่ายทั้งนั้น. พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๑๐.