บทว่า นิยามทสฺสี ความว่า ในเมื่อสัตวโลกลุ่มหลงอยู่ในสงสารกันดาร เป็นผู้เห็นทางอันเป็นความชื่นชอบของผู้ไปสู่อมตนคร. ท่านอธิบายว่า ได้เห็นทางแล้ว.

บทว่า วคฺคคเตสุ น วคฺคสารี ความว่า สัตว์ทั้งหลายผู้แล่นไปด้วยทิฏฐิ ๖๒. ความสวนทางกันและกัน ชื่อว่า วคฺคคตา ความไม่แล่นไปด้วยอำนาจทิฏฐิในสัตว์ทั้งหลายผู้ไปแล้วด้วยทิฏฐิอันได้แก่ วคฺค อย่างนี้ เพราะไม่แล่นไปด้วยอำนาจทิฏฐิว่า นี้สูญ นี้จักเป็นอยู่อย่างนั้นดังนี้.

บทว่า ปฏิฆํ ได้แก่ ความกระทบกระทั่ง. ท่านอธิบายว่า ความกระทบกระทั่งทางจิต.

บทว่า ปฏิฆํ นี้เป็นวิเสสนะของโทสะ.