บทว่า วิเนยฺย ได้แก่ นำออกไปแล้ว.

บทที่เหลือมีนัยดังที่ได้กล่าวไว้แล้วนั้นแล. พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๑๓.

บทว่า สํสุทธฺชิโน ได้แก่ เป็นผู้ชนะกิเลสด้วยอรหัตมรรคอันหมดจดแล้ว.

บทว่า วิวฏจฺฉโท คือเป็นผู้มีกิเลสดังหลังคาคือราคะโทสะและโมหะเปิดแล้ว.