ควรประกอบสติและสมาธิด้วย จ ศัพท์ในบทนี้ว่า ปญฺญา จ มม ดังนี้. ผู้ประกอบด้วยอินทรีย์ ๕ เหล่าใดย่อมถึงนิพพาน ในอินทรีย์ ๕ เหล่านั้นแม้อย่างเดียวก็เว้นไม่ได้ ท่านถามเราผู้มีตนส่งไปแล้ว มีความเป็นอยู่อย่างไรมิใช่หรือ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงข่มมารอย่างนี้ว่า ๑-

เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย วิริยมารภโต ทฬฺหํ

ปญฺญวนฺตสฺส ฌายิโน ปสฺสโต อุทยพฺพยํ.