บทว่า เกวลิโน คือ ถึงความสำเร็จ.

บัดนี้ วาเสฏฐมาณพ เมื่อจะยังความเป็นผู้สำเร็จนั้นให้กว้างขวางต่อไป จึงกราบทูลว่า ปทกสฺมา ฯเปฯ สาทิสา ข้าพระองค์เป็นผู้เข้าใจในตัวบท และเป็นผู้ชำนาญในไวยากรณ์ในเวท เช่นกับอาจารย์.

ในบทเหล่านั้น บทว่า ชปฺเป ได้แก่ ในเวท.

บทว่า กมฺมุนา ได้แก่ กรรม คือกุศลกรรมบถ ๑๐ อย่าง.