บทว่า อกกฺกสํ คือ ไม่หยาบ.

บทว่า วิญฺญาปนึ คือ ให้รู้ความกันได้.

บทว่า สจฺจํ คือ จริง.

บทว่า นาภิสเช ไม่ให้ข้อง คือไม่ทำให้ผู้อื่นข้อง ด้วยทำให้เขาโกรธด้วยคำพูด ขึ้นชื่อว่าพระขีณาสพพึงกล่าวคำเห็นปานนั้น เพราะฉะนั้น เราจึงกล่าวผู้นั้นว่า เป็นพราหมณ์.