บทว่า อญฺญาย อกถํกถี รู้ทั่วถึง คือรู้วัตถุ ๘ ตามความเป็นจริง ไม่มีความสงสัยด้วยความสงสัยในวัตถุ ๘.

บทว่า อมโตคธํ อนุปฺปตฺตํ ความว่า ผู้หยั่งลงสู่อมตะคือนิพพาน เรากล่าวผู้นั้นว่า เป็นพราหมณ์.

บทว่า อุโภ ความว่า ละทิ้งบุญและบาปแม้ทั้งสองอย่าง.

บทว่า สงฺคํ คือ ธรรมเป็นเครื่องข้องมีราคะเป็นต้น.