ในบทเหล่านั้น บทว่า ตเปน ได้แก่ การสำรวมอินทรีย์.

บทว่า พฺรหฺมจริเยน ได้แก่ ความประพฤติอันประเสริฐที่เหลือจากที่กล่าวแล้ว อาศัยการศึกษา.

บทว่า สํยเมน คือ ด้วยศีล.

บทว่า ทเมน คือ ด้วยปัญญา.