บทว่า สนฺโต คือ มีกิเลสสงบแล้ว.

บทว่า พฺรหฺมา สกฺโก เป็นพรหมผู้องอาจ คือเป็นทั้งพรหมเป็นทั้งผู้องอาจ.

ท่านอธิบายว่า ผู้ที่เป็นอย่างนั้นมิใช่เป็นพราหมณ์อย่างเดียว ที่แท้เขาเป็นทั้งพรหมเป็นทั้งผู้องอาจของบัณฑิตทั้งหลายผู้รู้แจ้ง ดูก่อนวาเสฏฐะ ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด.

บทที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล ด้วยประการฉะนี้. จบอรรถกถาวาเสฏฐสูตรที่ ๙