ในบทเหล่านั้นบทว่า ตุฏฺฐา กลฺยรูปา พวกเราพากันยินดีเบิกบาน.

ความว่า สองบทนี้ไม่ต่างกันก็จริงถึงดังนั้น พวกเทวดาเห็นอะไรที่ไม่เคยมีมาแล้ว จึงพากันเบิกบาน การรบของเทวดาน่าเบิกบานนักหรือ พึงทราบว่าท่านกล่าวไว้เพื่อแก้สองปัญหา ดังนี้.

บัดนี้ พึงทราบความแห่งคาถาที่ ๔ ที่เทวดาทั้งหลายกล่าวชี้แจงถึงความประสงค์เมื่อพระโพธิสัตว์อุบัติแล้วพวกเขาพากันยินดี.

พระสังคีติกาจารย์แสดงความที่พระโพธิสัตว์เป็นผู้ประเสริฐในคติทั้ง ๕ ด้วยสองบทเหล่านี้ แสดงถึงการถือกำเนิดเป็นเทวดาและมนุษย์ด้วย สัตตศัพท์ แสดงการถือคติที่เหลือด้วย ปชาศัพท์.