พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๑๔.

บทว่า อถนฺตรา คือ ในระหว่าง. ท่านอธิบายว่า ในระหว่างจากที่พระกุมารนั้นทรงบรรลุสัมโพธิญาณนั่นเอง.

บทว่า น สุสฺสํ แปลว่า จักไม่ได้ฟัง. บทว่า อสมธุรสฺส คือ มีความเพียรไม่มีผู้เสมอ.

บทว่า อุฏฺโฏ คือ เป็นผู้เร่าร้อน. บทว่า พฺยสนํ คโต คือ ถึงความพินาศอย่างเป็นสุข. บทว่า อฆาวี คือ ถึงความทุกข์.