บทว่า โสพฺเภสุ คือ เหมือง. บทว่า ปทเรสุ คือ แม่น้ำ.

เป็นอย่างไร.

บทว่า สนนฺตา ยนฺติ กุสพฺภา ตุณฺหี ยนฺติ มโหทธิ แม่น้ำห้วยย่อมไหลดังโดยรอบ แม่น้ำใหญ่ย่อมไหลนิ่ง.

ความว่า เป็นความจริง แม่น้ำห้วยคือแม่น้ำเล็กๆ ทั้งหมดมีเหมืองและหนองเป็นต้นย่อมไหลดัง ส่วนแม่น้ำใหญ่มีแม่คงคาเป็นต้นย่อมไหลนิ่ง ผู้ไม่ถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นของเรา ย่อมเป็นผู้ฟุ้งซ่านว่าเราบำเพ็ญปฏิปทาของมุนีอย่างนี้ ส่วนผู้เป็นพุทธมามกะคือถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นของเรา ยังหิริและศรัทธาให้เกิด เป็นผู้มีจิตไม่ฟุ้งซ่าน.