นี้เป็นการเกิดขึ้นของพระสูตรนี้.

ในบทเหล่านั้น บทว่า เมถุนมนุยุตฺตสฺส ได้แก่ แห่งบุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมเสมอๆ. บทว่า อิติ คือ พระเมตเตยยะกล่าวอย่างนี้. บทว่า อายสฺมา นี้เป็นคำกล่าวน่ารัก.

บทว่า ติสฺโส เป็นชื่อของพระเถระนั้น เพราะพระเถระนั้นมีชื่อว่าติสสะ.

บทว่า เมตฺเตยฺโย เป็นโคตร.