บทว่า นิราสตฺตี ไม่ทะเยอทะยาน คือไม่มีตัณหา.

บทว่า วิเวกทสฺสี ผสฺเสสุ เป็นผู้เห็นความสงัดในผัสสะทั้งหลาย คือเห็นความสงัดจากความเป็นตัวตนเป็นต้นในจักขุสัมผัสเป็นต้นอันเป็นปัจจุบัน.

บทว่า ทิฏฺฐีสุ น นิยฺยติ อันใครๆ จะนำไปในทิฏฐิทั้งหลายไม่ได้เลย คือจะนำไปในทิฏฐิไรๆ ในทิฏฐิ ๖๒ ไม่ได้เลย.

บทว่า ปฏิลีโน ปราศจากกิเลส คือปราศจากกิเลสนั้น เพราะละราคะเป็นต้นได้แล้ว.