บทว่า สงฺขาย คือ พิจารณาแล้วด้วยญาณ.

บทว่า ปโรวรานิ ยิ่งและหย่อน. อธิบายว่า ยิ่งและหย่อน มีความเป็นตนของผู้อื่นและความเป็นตนของตนเองเป็นต้น.

บทว่า วิธูโม ปราศจากควัน คือเว้นควันมีกายทุจริตเป็นต้น. บทว่า อนิโฆ ไม่มีกิเลสอันกระทบจิต คือเว้นจากกิเลสอันกระทบจิต คือราคะเป็นต้น. บทว่า อตาริ โส ผู้นั้นข้ามไปได้ คือผู้เห็นปานนั้นเป็นผู้ไกลจากกิเลส ข้ามชาติและชราไปได้.

บทที่เหลือในบทนี้ชัดดีแล้ว.