ฝ่ายภิกษุทั้งหลายใคร่ทำภัตกิจ ได้นั่งทำภัตกิจแล้ว. พวกที่ใคร่ไปภายนอก ก็ได้ลุกไปแล้ว; ส่วนพระศาสดาประทับนั่งทรงทำภัตกิจ ในกาลเสร็จภัตกิจของพระองค์ หญิงเหล่านั้นทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระมหากาลทำอนุโมทนาแก่พวกข้าพระองค์แล้ว จึงจักไป, ขอพระองค์เสด็จไปก่อนเถิด.”

พระศาสดาตรัสว่า “ดีละ” ได้เสด็จล่วงหน้าไปแล้ว.

ครั้นถึงประตูบ้าน ภิกษุสงฆ์ก็ยกโทษว่า “ทำไม พระศาสดาจึงทรงทำเช่นนี้นี่? พระองค์ทรงทราบแล้วจึงทรงทำ หรือไม่ทรงทราบแล้ว ทรงทำหนอ? วานนี้ อันตรายแห่งบรรพชาเกิดขึ้นแก่จุลกาล เพราะการล่วงหน้าไปก่อน, วันนี้ อันตรายมิได้มี เพราะภิกษุอื่นล่วงหน้าไปก่อน, บัดนี้ พระศาสดารับสั่งให้พระมหากาลยับยั้งอยู่ ๑- แล้วเสด็จมา, ก็ภิกษุผู้มีศีล ถึงพร้อมแล้วด้วยอาจาระ หญิงเหล่านั้นจักทำอันตรายแห่งบรรพชาแก่พระมหากาลนั้นได้ละหรือ?” ____________________________ ๑- นิวตฺเตตฺวา ตามศัพท์ว่า ให้กลับ.

พระศาสดาทรงสดับคำของภิกษุเหล่านั้นแล้ว เสด็จกลับมาประทับยืนอยู่ ตรัสถามว่า “ภิกษุทั้งหลาย พวกเธอกล่าวอะไรกัน?” ภิกษุเหล่านั้นทูลความนั้นแล้ว.