อนึ่ง เมื่อว่าโดยความเป็นกุศล ก็เป็นอย่างเดียวกัน ก็ ๕ เวรมณีต้นมี ๔ สมุฏฐาน คือ กาย กายจิต วาจาจิต และกายวาจาจิต ทุกเวรมณี ประกอบด้วยสุขเวทนาก็มี ประกอบด้วยอทุกขมสุขเวทนาก็มี มีอโลภะ อโทสะเป็นมูลก็มี มีอโลภะ อโทสะ อโมหะเป็นมูลก็มี และทุกเวรมณีให้เกิดผลที่น่าปรารถนามีประการต่างๆ ฉันใด แม้ในที่นี้ ก็ฉันนั้น

ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า

ข้อยุติจากการพรรณนา ๕ สิกขาบทต้นนั้น ควรนำมาใช้ใน ๕ สิกขาบทหลัง

ควรกล่าวสิกขาบทเป็นข้อๆ ควรทราบว่า สิกขาบทมีอย่างเลวเป็นต้นไว้ด้วย.