๑๐. ทัพพสูตร ที่ ๒
๑๐. ทุติยทพฺพสุตฺตวณฺณนา
[๘๐] ทสเม ตตฺร โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสีติ ภควา ราชคเห ยถาภิรนฺตํ วิหริตฺวา ชนปทจาริกํ จรนฺโต อนุกฺกเมน สาวตฺถึ ปตฺวา เชตวเน วิหรนฺโตเยว เยสํ ภิกฺขูนํ อายสฺมโต ทพฺพสฺส มลฺลปุตฺตสฺส ปรินิพฺพานํ อปจฺจกฺขํ, เตสํ ตํ ปจฺจกฺขํ กตฺวา ทสฺเสตุํ, เยปิ จ เมตฺติยภูมชเกหิ กเตน อภูเตน อพฺภาจิกฺขเณน เถเร คารวรหิตา ปุถุชฺชนา, เตสํ เถเร พหุมานุปฺปาทนตฺถญฺจ อามนฺเตสิ. ตตฺถ ตตฺราติ วจนสญฺญาปเน นิปาตมตฺตํ. โขติ อวธารเณ เตสุ "ตตฺรา"ติ อิมินา "ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสี"ติ เอเตสํ ปทานํ
ภิกฺขโวติ เตสํ อามนฺตนาการทสฺสนํ. ภทนฺเตติ อามนฺติตานํ ภิกฺขูนํ คารเวน สตฺถุ ปฏิวจนทานํ. ตตฺถ "ภิกฺขโว"ติ วทนฺโต ภควา เต ภิกฺขู อาลปติ. "ภทนฺเต"ติ วทนฺตา เต ปจฺจาลปนฺติ. อปิจ "ภิกฺขโว"ติ อิมินา กรุณาวิปฺผารโสมฺมหทยนิสฺสิตปุพฺพงฺคเมน ๑- วจเนน เต ภิกฺขู กมฺมฏฺฐานมนสิการธมฺมปจฺจเวกฺขณาทิโต นิวตฺเตตฺวา อตฺตโน มุขาภิมุเข กโรติ. "ภทนฺเต"ติ อิมินา สตฺถริ อาทรพหุมานคารวทีปนวจเนน เต ภิกฺขู อตฺตโน สุสฺสูสตํ โอวาทปฏิคฺคหคารวภาวญฺจ ปฏิเวเทนฺติ. ภควโต ปจฺจสฺโสสุนฺติ เต ภิกฺขู ภควโต วจนํ ปติอสฺโสสุํ โสตุกามตํ ชเนสุํ. เอตโทวจาติ ภควา เอตํ อิทานิ วกฺขมานํ สกลํ สุตฺตํ อภาสิ. ทพฺพสฺส ภิกฺขเว มลฺลปุตฺตสฺสาติอาทิ อนนฺตรสุตฺเต วุตฺตตฺถเมว. เอตมตฺถนฺติอาทีสุปิ อปุพฺพํ นตฺถิ, อนนฺตรสุตฺเต วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.