๒. ปุญญสูตร
๒. เมตฺตสุตฺตวณฺณนา
[๒๒] ทุติเย มา ภิกฺขเว ปุญฺญานนฺติ เอตฺถ มาติ ปฏิเสธ นิปาโต. ปุญฺญสทฺโท "กุสลานํ ภิกฺขเว ธมฺมานํ สมาทานเหตุ เอวมิทํ ปุญฺญํ ปวฑฺฒตี"ติอาทีสุ ๒- ปุญฺญผเล อาคโต. "อวิชฺชาคโต ยํ ภิกฺขเว ปุริสปุคฺคโล ปุญฺญญฺจ สงฺขารํ อภิสงฺขโรตี"ติอาทีสุ ๓- กามรูปาวจรสุจริเต. "ปุญฺญูปคํ ภวติ วิญฺญาณนฺ"ติอาทีสุ ๓- สุคติวิเสสภูเต อุปปตฺติภเว. "ตีณิมานิ ภิกฺขเว ปุญฺญกิริยาวตฺถูนิ ทานมยํ ปุญฺญกิริยาวตฺถุ สีลมยํ ปุญฺญกิริยาวตฺถุ ภาวนามยํ ปุญฺญกิริยาวตฺถู"ติอาทีสุ ๔- กุสลเจตนายํ. อิธ ปน เตภูมกกุสลธมฺเม เวทิตพฺโพ. ภายิตฺถาติ เอตฺถ ทุวิธํ ภยํ ญาณภยํ สารชฺชภยนฺติ. ตตฺถ "เยปิ เต ภิกฺขเว เทวา ทีฆายุกา วณฺณวนฺโต สุขพหุลา อุจฺเจสุ วิมาเนสุ จิรฏฺฐิติกา, เตปิ ตถาคตสฺส
@๓ สํ.นิ. ๑๖/๕๐/๘๐ ๔ ขุ.อิติ. ๒๕/๖๐/๒๗๘, องฺ.อฏฺฐก. ๒๓/๑๒๖/๒๔๕ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา เยภุยฺเยน ภยํ สนฺตาสํ สํเวคํ สนฺตาสํ อาปชฺชนฺตี"ติอาทีสุ ๑- อาคตํ ญาณภยํ. "อหุเทว ภยํ, อหุ โลมหํโส"ติอาทีสุ ๒- อาคตํ สารชฺชภยํ. อิธาปิ สารชฺชภยเมว. อยญฺเจตฺถ อตฺโถ:- ภิกฺขเว ทีฆรตฺตํ กายวจีสํยโม วตฺตปฏิปตฺติปูรณํ เอกาสนํ เอกเสยฺยํ อินฺทฺริยทโม ธุตธมฺเมหิ จิตฺตสฺส นิคฺคโห สติ สมฺปชญฺญํ กมฺมฏฺฐานานุโยควเสน วีริยารมฺโภติ เอวมาทีนิ ยานิ ภิกฺขุนา นิรนฺตรํ ปวตฺเตตพฺพานิ ปุญฺญานิ, เตหิ มา ภายิตฺถ, มา ภยํ สนฺตาสํ อาปชฺชิตฺถ, เอกจฺจสฺส ทิฏฺฐธมฺมสุขสฺส อุปโรธภเยน สมฺปรายิกนิพฺพานสุขทายเกหิ ปุญฺเญหิ มา ภายิตฺถาติ. นิสฺสเก หิ อิทํ สามิวจนํ.