๓. อาสวกฺขยสุตฺตวณฺณนา

[๑๐๒] ตติเย ชานโตติ ชานนฺตสฺส. ปสฺสโตติ ปสฺสนฺตสฺส. ยทิปิ อิมานิ เทฺวปิ ปทานิ เอกตฺถานิ, พฺยญฺชนเมว นานํ, เอวํ สนฺเตปิ "ชานโต"ติ ญาณลกฺขณํ อุปาทาย ปุคฺคลํ นิทฺทิสติ. ชานนลกฺขณํ หิ ญาณํ. "ปสฺสโต"ติ ญาณปฺปภาวํ ๓- อุปาทาย. ทสฺสนปฺปภาวํ หิ อุปาทาย ญาณสมงฺคี ปุคฺคโล จกฺขุมา วิย ปุคฺคโล

อาสวานํ ขยนฺติ "ชานโต อหํ ภิกฺขเว ปสฺสโต อาสวานํ ขยํ วทามี"ติ ๑- เอวมาคเต สพฺพาสวสํวรปริยาเย "อาสวานํ ขยา อนาสวํ เจโตวิมุตฺตินฺ"ติอาทีสุ ๒- จ สุตฺตปเทสุ อาสวานํ ปหานํ อจฺจนฺตกฺขโย อสมุปฺปาโท ขีณากาโร นตฺถิภาโว "อาสวกฺขโย"ติ วุตฺโต. "อาสวานํ ขยา สมโณ โหตี"ติอาทีสุ ๒- ผลํ.