๑๓. สัมมาปริพพาชนิยสูตร

๑๓. สมฺมาปริพฺพาชนียสุตฺต (มหาสมยสุตฺต) วณฺณนา

[๓๖๒] ปุจฺฉามิ มุนึ ปหูตปญฺญนฺติ สมฺมาปริพฺพาชนียสุตฺตํ, "มหาสมยสุตฺตนฺ"ติปิ วุจฺจติ มหาสมยทิวเส กถิตตฺตา. กา อุปฺปตฺติ? ปุจฺฉาวสิกา อุปฺปตฺติ. นิมฺมิตพุทฺเธน หิ ปุฏฺโฐ ภควา อิมํ สุตฺตมภาสิ, ตํ สทฺธึ ปุจฺฉาย "สมฺมาปริพฺพาชนียสุตฺตนฺ"ติปิ วุจฺจติ. อยเมตฺถ สงฺเขโป, วิตฺถารโต ปน สากิยโกลิยานํ อุปฺปตฺติโต ปภุติ โปราเณหิ วณฺณียติ.

ตตฺรายํ อุทฺเทสมคฺควณฺณนา ๒- :- ปฐมกปฺปิกานํ ปน รญฺโญ มหาสมฺมตสฺส โรโช นาม ปุตฺโต อโหสิ, โรชสฺส วรโรโช, วรโรชสฺส

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. สัมมาปริพพาชนิยสูตร”