๔. สุนทริกสูตร
๔. ปูรฬาสสุตฺต (สุนฺทริกภารทฺวาชสุตฺต) วณฺณนา
เอวมฺเม สุตนฺติ ปูรฬาสสุตฺตํ. ๒- กา อุปฺปตฺติ? ภควา ปจฺฉาภตฺตกิจฺจาวสาเน พุทฺธจกฺขุนา โลกํ โอโลเกนฺโต สุนฺทริกภารทฺวาชํ พฺราหฺมณํ อรหตฺตสฺส อุปนิสฺสยสมฺปนฺนํ ทิสฺวา "ตตฺถ มยิ คเต กถา ปวตฺติสฺสติ, ตโต กถาวสาเน ธมฺมเทสนํ สุตฺวา เอส พฺราหฺมโณ ปพฺพชิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิสฺสตี"ติ จ ญตฺวา ตตฺถ คนฺตฺวา กถํ สมุฏฺฐาเปตฺวา อิมํ สุตฺตมภาสิ.
ตตฺถ เอวมฺเม สุตนฺติอาทิ สงฺคีติการกานํ วจนํ, กึชจฺโจ ภวนฺติอาทิ วจนํ ตสฺส พฺราหฺมณสฺส, น พฺราหฺมโณ โนมฺหีติอาทิ วจนํ ๓- ภควโต. ตํ สพฺพมฺปิ สโมธาเนตฺวา "ปูรฬาสสุตฺตนฺ"ติ วุจฺจติ. ตตฺถ วุตฺตสทิสํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ, อวุตฺตํ วณฺณยิสฺสาม, ตญฺจ โข อุตฺตานตฺถานิ ปทานิ อนามสนฺตา. โกสเลสูติ โกสลา นาม ชานปทิโน ราชกุมารา, เตสํ นิวาโส เอโกปิ ชนปโท รุฬฺหิสทฺเทน "โกสลา"ติ วุจฺจติ. ตสฺมึ โกสเลสุ ชนปเท. เกจิ ปน "ยสฺมา ปุพฺเพ มหาปนาทํ ราชกุมารํ นานา นาฏกาทีนิ ๔- ทิสฺวา หสิตมตฺตมฺปิ ๕- อกโรนฺตํ สุตฺวา ราชา อาณาเปสิ `โย มม ปุตฺตํ หสาเปติ, สพฺพาภรเณหิ นํ