๗. ติสสเมตเตยยสูตร
๗. ติสฺสเมตฺเตยฺยสุตฺตวณฺณนา
[๘๒๑] เมถุนมนุยุตฺตสฺสาติ ติสฺสเมตฺเตยฺยสุตฺตํ. กา อุปฺปตฺติ? ภควติ กิร สาวตฺถิยํ วิหรนฺเต ติสฺสเมตฺเตยฺยา นาม เทฺว สหายา สาวตฺถึ อคมํสุ. เต สายนฺหสมยํ มหาชนํ เชตวนาภิมุขํ คจฺฉนฺตํ ทิสฺวา "กุหึ คจฺฉถา"ติ ๔- ปุจฺฉึสุ. ตโต เตหิ "พุทฺโธ โลเก อุปฺปนฺโน, พหุชนหิตาย ธมฺมํ เทเสติ, ตํ โสตุํ เชตวนํ คจฺฉามา"ติ วุตฺเต "มยมฺปิ โสสฺสามา"ติ อคมํสุ. เต
@๓ ฉ.ม.,อิ. สงฺขํ ๔ ก. กุหึ คตาติ อวญฺฌธมฺเทสกสฺส ๑- ภควโต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ปริสนฺตเร นิสินฺนาว จินฺเตสุํ "น สกฺกา อคารมชฺเฌ ฐิเตนายํ ธมฺโม ปริปูเรตุนฺ"ติ. อถ ปกฺกนฺเต มหาชเน ภควนฺตํ ปพฺพชฺชํ ยาจึสุ, ภควา "อิเม ปพฺพาเชหี"ติ อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อาณาเปสิ. โส เต ปพฺพาเชตฺวา ตจปญฺจกกมฺมฏฺฐานํ ทตฺวา อรญฺญวาสํ คนฺตุมารทฺโธ. เมตฺเตยฺโย ติสฺสํ อาห "อาวุโส อุปชฺฌาโย อรญฺญํ คจฺฉติ, มยมฺปิ คจฺฉามา"ติ. ติสฺโส "อลมาวุโส, ภควโต ทสฺสนํ ธมฺมสฺสวนญฺจาหํ ปิเหมิ, คจฺฉ ตฺวนฺ"ติ วตฺวา น อคมาสิ. เมตฺเตยฺโย อุปชฺฌาเยน สห คนฺตฺวา อรญฺเญ สมณธมฺมํ กโรนฺโต นจิรสฺเสว อรหตฺตํ ปาปุณิ สทฺธึ อาจริยุปชฺฌาเยหิ. ติสฺสสฺสาปิ เชฏฺฐภาตา พฺยาธินา กาลมกาสิ. โส ตํ สุตฺวา อตฺตโน คามํ อคมาสิ, ตตฺร นํ ญาตกา ปโลเภตฺวา อุปฺปพฺพาเชสุํ. เมตฺเตยฺโยปิ อาจริยุปชฺฌาเยหิ สทฺธึ สาวตฺถิมาคโต. อถ ภควา วุตฺถวสฺโส ชนปทจาริกํ จรมาโน อนุปุพฺเพน ตํ คามํ ปาปุณิ. อถ ๒- เมตฺเตยฺโย ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา "อิมสฺมึ ภนฺเต คาเม มม คิหิสหาโย อตฺถิ, มุหุตฺตํ ตาว อาคเมถ อนุกมฺปํ อุปาทายา"ติ วตฺวา คามํ ปวิสิตฺวา สหายํ ๓- ภควโต สนฺติกํ อาเนตฺวา เอกมนฺตํ ฐิโต ตสฺสตฺถาย อาทิคาถาย ภควนฺตํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ. ตสฺส ภควา พฺยากโรนฺโต อวเสสคาถาโย อภาสิ. อยมสฺส สุตฺตสฺส อุปฺปตฺติ.