๒๒. นิรยวคฺควณฺณนา

๑. สุนฺทรีปริพฺพาชิกาวตฺถุ. (๒๒๒)

"อภูตวาทีติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สุนฺทรีปริพฺพาชิกํ อารพฺภ กเถสิ.

"เตน โข ปน สมเยน ภควา สกฺกโต โหติ ครุกโต มานิโต ปูชิโตติ วตฺถุ วิตฺถารโต อุทาเน ๑- อาคตเมว. อยํ ปเนตฺถ สงฺเขโป: ภควโต กิร ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ ปญฺจนฺนํ มหานทีนํ มโหฆสทิเส ลาภสกฺกาเร อุปฺปนฺเน, หตลาภสกฺการา อญฺญติตฺถิยา สุริยุคฺคมนกาเล ขชฺโชปนกา วิย นิปฺปภา หุตฺวา เอกโต สนฺนิปติตฺวา มนฺตยึสุ "มยํ สมณสฺส โคตมสฺส อุปฺปนฺนกาลโต ปฏฺฐาย หตลาภสกฺการา, น โน โกจิ อตฺถิภาวํปิ ชานาติ: เกน นุ โข สทฺธึ เอกโต หุตฺวา สมณสฺส โคตมสฺส อวณฺณํ อุปฺปาเทตฺวา ลาภสกฺการมสฺส อนฺตรธาเปยฺยามาติ. อถ เนสํ เอตทโหสิ "สุนฺทริยา สทฺธึ เอกโต หุตฺวา สกฺกุณิสฺสามาติ. เต เอกทิวสํ สุนฺทรึ ติตฺถิยารามํ ปวิสิตฺวา วนฺทิตฺวา ฐิตํ นาลปึสุ. สา ปุนปฺปุนํ สมุลฺลปนฺตีปิ ปฏิวจนํ อลภิตฺวา "อปิ อยฺยา เกนจิ วิเหฐิตาติ ปุจฺฉิ. "ภคินิ สมณํ โคตมํ อมฺเห วิเหเฐตฺวา