๑๖. ปิงฺคิยสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๒๗] ชิณฺโณหมสฺมีติ ปิงฺคิยสุตฺตํ. ตตฺถ ชิณฺโณหมสฺมิ อพโล วีตวณฺโณติ โส กิร พฺราหฺมโณ ชราภิภูโต วีสวสฺสสติโก ชาติยา, ทุพฺพโล จ

[๑๑๒๘] อิทานิ ยสฺมา ปิงฺคิโย กาเย สาเปกฺขตาย "ชิณฺโณหมสฺมี"ติ คาถมาห. เตนสฺส ภควา กาเย สิเนหปฺปหานตฺถํ "ทิสฺวาน รูเปสุ วิหญฺญมาเน"ติ คาถมาห, ตตฺถ รูเปสูติ รูปเหตุ รูปปจฺจยา. วิหญฺญมาเนติ กมฺมกรณาทีหิ อุปหญฺญมาเน. รุปฺปนฺติ รูเปสูติ จกฺขุโรคาทีหิ จ รูปเหตุเยว ชนา รุปฺปนฺติ พาธียนฺติ.