๙. สธายมานสุตฺตวณฺณนา

[๔๙] นวเม มาณวกาติ ตรุณา. ปฐเม โยพฺพเน ฐิตา พฺราหฺมณกุมารกา อิธาธิปฺเปตา.

สธายมานรูปาติ อุปฺปณฺฑนชาติกํ วจนํ สนฺธาย วุตฺตํ. อญฺเญสํ อุปฺปณฺเฑนฺตา สธนฺติ, ตทตฺถวจนสีลาติ อตฺโถ. ตสฺสายํ วจนตฺโถ:- สธนํ สโธ, ๑- ตํ อาจิกฺขนฺตีติ สธยมานาติ วตฺตพฺเพ ทีฆํ กตฺวา "สธายมานา"ติ วุตฺตํ. อถ วา วิเสสโต สเสเธ วิย อตฺตานํ อาวทนฺตีติ สธายมานา เต ๒- เอวํสภาวตาย "สธายมานรูปา"ติ วุตฺตํ. "สทฺทายมานรูปา"ติปิ ปาโฐ, อุจฺจาสทฺทํ มหาสทฺทํ กโรนฺตาติ อตฺโถ. ภควโต อวิทูเร อติกฺกมนฺตีติ ภควโต สวนวิสเย ตํ ตํ มุขารูฬฺหํ วทนฺตา อติยนฺติ.

เอตมตฺถํ วิทิตฺวาติ เอตํ เตสํ วาจาย อสญฺญตภาวํ ชานิตฺวา ตทตฺถทีปกํ ธมฺมสํเวควเสน อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ.