ตตฺถ ยถา รุกฺขสฺส ตตฺถ ตตฺถ ผรสุธาราทิปหฏปฺปเทเส อาคลิตฺวา ๗- ฐิโต นิยฺยาโส น ชานาติ "อหํ รุกฺขสฺส ปหฏปฺปเทเส ฐิโต"ติ, นปิ รุกฺขสฺส ปหฏปฺปเทโส ชานาติ "มยิ นิยฺยาโส ฐิโต"ติ, เอวเมว น ปุพฺโพ ชานาติ "อหํ สรีรสฺส ตตฺถ ตตฺถ ขาณุกณฺฏกาทีหิ อภิหฏปฺปเทเส คณฺฑาปีฬกาทีนํ

@๕ ฉ.ม. วายสี"ติ ๖ ฉ.ม. อภิวฑฺฒิตํ ๗ อวคฬิตฺวา อุฏฺฐิตปฺปเทเส วา ฐิโต"ติ, นปิ โส ปเทโส ๑- ชานาติ "มยิ ปุพฺโพ ฐิโต"ติ. อาโภคปจฺจเวกฺขณวิรหิตา หิ เอเต ธมฺมา ฯเปฯ น ปุคฺคโลติ. ปริจฺเฉทโต ปุพฺโพ ปุพฺพภาเคน ปริจฺฉินฺโนติ ววตฺถเปติ. อยเมตสฺส สภาคปริจฺเฉโท, วิสภาคปริจฺเฉโท ปน เกสสทิโส เอวาติ เอวํ ปุพฺพํ วณฺณาทิโต ววตฺถเปติ.

ตโต ปรํ สรีเร สนฺนิจิตโลหิตํ สํสรณโลหิตนฺติ เอวํ ทุพฺพิเธ โลหิเต สนฺนิจิตโลหิตํ ตาว วณฺณโต พหลกุฏฺฐิตลาขารสวณฺณนฺติ ๒- ววตฺถเปติ. สํสรณโลหิตํ อจฺฉลาขารสวณฺณนฺติ. สณฺฐานโต สพฺพมฺปิ อตฺตโน โอกาสณฺฐานํ. ทิสโต สนฺนิจิตโลหิตํ อุปริมาย ทิสาย ชาตํ, สํสรณโลหิตํ ทฺวีสุ ทิสาสุปีติ. โอกาสโต สํสรณโลหิตํ เกสโลมนขทนฺตานํ มํสวินิมุตฺตฏฺฐานญฺเจว ถทฺธสุกฺขจมฺมญฺจ วชฺเชตฺวา ธมนิชาลานุสาเรน สพฺพํ อุปาทินฺนกสรีรํ ผริตฺวา ฐิตํ. สนฺนิจิตโลหิตํ ยกนสฺส เหฏฺฐาภาคํ ปูเรตฺวา เอกปตฺตปูรณมตฺตํ วกฺกหทยยกนปปฺผาสานํ อุปริ โถกํ โถกํ พินฺทุํ ปาเตนฺตํ วกฺกหทยยกนปปฺผาเส เตเมนฺตํ ฐิตํ, ยมฺหิ วกฺกหทยาทีนิ อเตเมนฺเต สตฺตา ปิปาสิตา โหนฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อาการ ๓๒”