ตตฺถ ยถา ชชฺชรกปาเล ฐิตํ อุทกํ เหฏฺฐา เลฑฺฑุขณฺฑาทีนิ เตเมนฺตํ น ชานาติ "อหํ ชชฺชรกปาเล ฐิตํ เลฑฺฑุขณฺฑาทีนิ เตเมมี"ติ, นปิ ชชฺชรกปาลํ เหฏฺฐา เลฑฺฑุขณฺฑาทีนิ วา ชานนฺติ "มยิ อุทกํ ฐิตํ, อมฺเห วา เตเมนฺตํ ฐิตนฺ"ติ. เอวเมว น โลหิตํ ชานาติ "อหํ ยกนสฺส เหฏฺฐาภาเค วกฺกหทยาทีนิ เตเมนฺตํ ฐิตนฺ"ติ, นปิ ยกนสฺส เหฏฺฐาภาคฏฺฐานํ วกฺกหทยาทีนิ วา ชานนฺติ "มยิ โลหิตํ ฐิตํ, อมฺเห วา เตเมนฺตํ ฐิตนฺ"ติ. อาโภคปจฺจเวกฺขณวิรหิตา หิ เอเต ธมฺมา ฯเปฯ น ปุคฺคโลติ. ปริจฺเฉทโต โลหิตํ โลหิตภาเคน ปริจฺฉินฺนนฺติ ววตฺถเปติ. อยเมตสฺส สภาคปริจฺเฉโท, วิสภาคปริจฺเฉโท มน เกสสทิโส เอวาติ เอวํ โลหิตํ วณฺณาทิโต ววตฺถเปติ.

ตโต ปรํ สรีเร เสโท วณฺณโต ปสนฺนติลเตลวณฺโณติ ววตฺถเปติ. สณฺฐานโต โอกาสสณฺฐาโน. ทิสโต ทฺวีสุ ทิสาสุ ชาโต. โอกาสโต เสทสฺส โอกาโส นาม นิพทฺโธ นตฺถิ, ยตฺถ เสโท โลหิตํ วิย สทา ติฏฺเฐยฺย. ยสฺมา

ตตฺถ ยถา ภิสมุลาฬกุมุทนาฬกลาปวิวเรหิ ปคฺฆรนฺตํ อุทกํ น ชานาติ "อหํ ภิสมุลาฬกุมุทนาฬกลาปวิวเรหิ ปคฺฆรามี"ติ, นปิ "ภิสมุลาฬกุมุทนาฬกลาปวิวรานิ ชานนฺติ "อมฺเหหิ อุทกํ ปคฺฆรตี"ติ, เอวเมว น เสโท ชานาติ "อหํ เกสโลมกูปวิวเรหิ ปคฺฆรามี"ติ, นปิ เกสโลมกูปวิวรานิ ชานนฺติ "อมฺเหหิ เสโท ปคฺฆรตี"ติ, อาโภคปจฺจเวกฺขณวิรหิตา หิ เอเต ธมฺมา ฯเปฯ น ปุคฺคโลติ. ปริจฺเฉทโต เสโท เสทภาเคน ปริจฺฉินฺโนติ ววตฺถเปติ. อยเมตสฺส สภาคปริจฺเฉโท, วิสภาคปริจฺเฉโท ปน เกสสทิโส เอวาติ เอวํ เสทํ วณฺณาทิโต ววตฺถเปติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อาการ ๓๒”