"โย จ วสฺสตํ ชีเวติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สปฺปทาสตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.
สาวตฺถิยํ กิเรโก กุลปุตฺโต สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ปพฺพชิตฺวา ลทฺธูปสมฺปโท อปเรน สมเยน อุกฺกณฺฐิตฺวา "มาทิสสฺส กุลปุตฺตสฺส คิหิภาโว นาม น ยุตฺโต, ปพฺพชฺชาย ฐตฺวา มรณํปิ เม เสยฺโยติ จินฺเตตฺวา อตฺตโน มรณุปายํ จินฺเตนฺโต วิจรติ. อเถกทิวสํ ปาโตว นหาตฺวา กตภตฺตกิจฺจา ภิกฺขู วิหารํ คนฺตฺวา อคฺคิสาลาย สปฺปํ ทิสฺวา ตํ เอกสฺมึ กุเฏ ปกฺขิปิตฺวา กุฏํ ปิทหิตฺวา อาทาย วิหารา นิกฺขมึสุ. อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุปิ ภตฺตกิจฺจํ กตฺวา อาคจฺฉนฺโต เต ภิกฺขู ทิสฺวา "กิมิทํ อาวุโสติ ปุจฺฉิตฺวา, "สปฺโป อาวุโสติ วุตฺเต, "อิมินา กึ กริสฺสถาติ, "ฉฑฺเฑสฺสาม นนฺติ เตสํ วจนํ สุตฺวา "อิมินา อตฺตานํ ฑํสาเปตฺวา มริสฺสามีติ, "อาหรถ, อหํ นํ ฉฑฺเฑสฺสามีติ เตสํ หตฺถโต กุฏํ คเหตฺวา เอกสฺมึ ฐาเน นิสินฺโน เตน สปฺเปน อตฺตานํ ฑํสาเปติ. สปฺโป ฑํสิตุํ น อิจฺฉติ. โส กุเฏ หตฺถํ โอตาเรตฺวา อิโต จิโต จ อาโลเลติ, สปฺปสฺส มุขํ วิวริตฺวา องฺคุลึ ปกฺขิปติ. เนว นํ สปฺโป ฑํสิ. โส "นายํ อาสีวิโส, ฆรสปฺโปติ ตํ ปหาย วิหารํ อคมาสิ. อถ นํ ภิกฺขู "ฉฑฺฑิโต เต อาวุโส สปฺโปติ อาหํสุ. "น โส อาวุโส สปฺโป, ฆรสปฺโป เอโสติ. "สปฺโปเอว อาวุโส มหนฺตํ ผณํ กตฺวา สูสูยนฺโต ทุกฺเขน อมฺเหหิ คหิโต, กึการณา ตฺวํ เอวํ วเทสีติ. "อหํ อาวุโส เตน องฺคํ ฑํสาเปนฺโตปิ มุเข องฺคุลึ ปกฺขิปนฺโตปิ ตํ ฑํสาเปตุํ นาสกฺขินฺติ. ตํ สุตฺวา ภิกฺขู ตุณฺหี อเหสุํ.
อเถกทิวสํ นหาปิโต เทฺว ตโย ขุเร อาทาย วิหารํ คนฺตฺวา เอกํ ภูมิยํ ฐเปตฺวา เอเกน ภิกฺขูนํ เกเส โอหาเรติ. โส ภูมิยํ ฐปิตํ ขุรํ คเหตฺวา "อิมินา คีวํ ฉินฺทิตฺวา มริสฺสามีติ เอกสฺมึ รุกฺเข คีวํ อุปนิธาย ขุรธารํ คลนาฬิยํ กตฺวา ฐิโต อุปสมฺปทกาลโต ปฏฺฐาย อตฺตโน สีลํ อาวชฺเชนฺโต วิมลจนฺทมณฺฑลมิว สุโธตมณิขณฺฑมิว จ นิมฺมลํ สีลํ อทฺทส. ตสฺส ตํ โอโลเกนฺตสฺส, สกลสรีรํ ผรนฺตา ปีติ อุปฺปชฺชิ. โส ปีตึ วิกฺขมฺภิตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปตฺวา ขุรํ อาทาย วิหารมชฺเฌ ปาวิสิ. อถ นํ ภิกฺขู "กหํ คโตสิ อาวุโสติ ปุจฺฉึสุ. "อิมินา ขุเรน คลนาฬึ ฉินฺทิตฺวา มริสฺสามีติ คโตมฺหิ อาวุโสติ. "อถ กสฺมา น มโตสีติ. "อิทานิมฺหิ สตฺถํ อาหริตุํ อภพฺโพ ชาโต, อหํ หิ `อิมินา ขุเรน คลนาฬึ ฉินฺทิสฺสามีติ ญาณขุเรน สพฺพกฺกิเลเส ฉินฺทินฺติ. ภิกฺขู "อยํ อภูเตน อญฺญํ พฺยากโรตีติ ภควโต อาโรเจสุํ. ภควา เตสํ วจนํ สุตฺวา อาห "น ภิกฺขเว ขีณาสวา นาม สหตฺถา อตฺตานํ ชีวิตา โวโรเปนฺตีติ. "ภนฺเต ตุมฺเห อิมํ "ขีณาสโวติ วเทถ, เอวํ อรหตฺตุปนิสฺสยสมฺปนฺโน ปนายํ กสฺมา อุกฺกณฺฐิโต, กิมสฺส อรหตฺตุปนิสฺสยการณํ; กสฺมา โส สปฺโป เอตํ น ฑํสีติ. "ภิกฺขเว โส ตาว สปฺโป อิมสฺส อิโต ตติเย อตฺตภาเว ทาโส อโหสิ, โส อตฺตโน สามิกสฺส สรีรํ ฑํสิตุํ น อุสฺสหีติ. เอวํ ตาว เนสํ สตฺถา เอกํ การณํ อาจิกฺขิ. ตโต ปฏฺฐาย จ โส ภิกฺขุ สปฺปทาโส นาม ชาโต.