ตตฺถ อภิตฺถเรถาติ: "ตุริตตุริตํ สีฆสีฆํ กเรยฺยาติ อตฺโถ. คิหินา หิ, "สลากภตฺตทานาทีสุ กิญฺจิเทว กุสลํ กริสฺสามีติ จิตฺเต อุปฺปนฺเน, ยถา อญฺเญ โอกาสํ น ลภนฺติ, เอวํ "อหํ ปุเร อหํ ปุเรติ ตุริตตุริตเมว กาตพฺพํ. ปพฺพชิเตน วา อุปชฺฌายวตฺตาทีนิ กโรนฺเตน อญฺญสฺส โอกาสํ อทตฺวา "อหํ ปุเร อหํ ปุเรติ ตุริตตุริตเมว กาตพฺพํ. ปาปา จิตฺตนฺติ: กายทุจฺจริตาทิโต ปน ปาปกมฺมโต อกุสลจิตฺตุปฺปาทโต วา สพฺพฏฺฐาเน จิตฺตํ นิวารเย. ทนฺธญฺหิ กโรโตติ: โย ปน "ทสฺสามิ, กริสฺสามิ, สมฺปชฺชิสฺสติ นุ โข เม โนติ เอวํ จิกฺขลมคฺเคน คจฺฉนฺโต วิย ทนฺธํ ปุญฺญํ กโรติ, ตสฺส เอกสาฏกสฺส วิย มจฺเฉรสหสฺสํ ปาปํ โอกาสํ ลภติ. อถสฺส ปาปสฺมึ รมติ มโน. กุสลกมฺมกรณกาเลเยว หิ จิตฺตํ กุสลกมฺเม รมติ, ตโต มุจฺจิตฺวา ปาปนินฺนเมว โหตีติ.

คาถาปริโยสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสูติ.

จูเฬกสาฏกวตฺถุ.

๒. เสยฺยสกตฺเถรวตฺถุ. (๙๖)