๔. อนาถปิณฺฑิกวตฺถุ. (๙๘)

"ปาโปปิ ปสฺสตี ภทฺรนฺติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อนาถปิณฺฑิกํ อารพฺภ กเถสิ.

อนาถปิณฺฑิโก หิ วิหารเมว อุทฺทิสฺส จตุปญฺญาสโกฏิธนํ พุทฺธสาสเน วิกีริตฺวา, สตฺถริ เชตวเน วิหรนฺเต, เทวสิกํ ตีณิ มหาอุปฏฺฐานานิ คจฺฉติ, คจฺฉนฺโต จ "กึ นุ โข อาทาย อาคโตติ สามเณรา วา ทหรา วา หตฺถํปิ เม โอโลเกยฺยุนฺติ ตุจฺฉหตฺโถ นาม น คตปุพฺโพ, ปาโต คจฺฉนฺโต ยาคุํ คาหาเปตฺวาว คจฺฉติ,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๑๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปาปวรรค”