ตสฺสตฺโถ "ปณฺฑิตมนุสฺโส ปุญฺญํ กตฺวา `อปฺปมตฺตกํ มยา ปุญฺญํ กตํ, น มตฺตํ วิปากวเสน อาคมิสฺสติ, เอวํ ปริตฺตกํ กมฺมํ กหํ มํ ทกฺขิสฺสติ, อหํ วา ตํ กหํ ทกฺขิสฺสามิ, กทา เอตํ วิปจฺจิสฺสตีติ เอวํ ปุญฺญํ มาวมญฺเญถ น อวชาเนยฺย. ยถา หิ นิรนฺตรํ อุทกพินฺทุนิปาเตน วิวริตฺวา ฐปิตํ กุลาลภาชนํ ปูรติ, เอวํ ธีโร ปณฺฑิตปุริโส โถกํ โถกมฺปิ ปุญฺญํ อาจินนฺโต ปุญฺญสฺส ปูรตีติ.

เทสนาวสาเน โส เสฏฺฐี โสตาปตฺติผลํ ปาปุณิ. สมฺปตฺตปริสายปิ สาตฺถิกา ธมฺมเทสนา อโหสีติ.

พิฬาลปทกเสฏฺฐิวตฺถุ.

๗. มหาธนวาณิชวตฺถุ. (๑๐๑)