๙. สนฺตติมหามตฺตวตฺถุ. (๑๑๕)

"อลงฺกโต เจปิ สมญฺจเรยฺยาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สนฺตติมหามตฺตํ อารพฺภ กเถสิ.

โส หิ เอกสฺมึ กาเล รญฺโญ ปเสนทิโกสลสฺส ปจฺจนฺตํ กุปิตํ วูปสเมตฺวา อาคโต. อถสฺส ราชา ตุฏฺโฐ สตฺต ทิวสานิ รชฺชํ ทตฺวา เอกํ นจฺจคีตกุสลํ อิตฺถึ อทาสิ. โส สตฺต ทิวสานิ สุรามทมตฺโต หุตฺวา สตฺตเม ทิวเส สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิโต หตฺถิกฺขนฺธวรคโต นหานติตฺถํ คจฺฉนฺโต สตฺถารํ ปิณฺฑาย ปวิสนฺตํ ทฺวารนฺตเร ทิสฺวา หตฺถิกฺขนฺธวรคโตว สีสํ จาเลตฺวา วนฺทิ. ๑- สตฺถา สิตํ กตฺวา, "โก นุ โข ภนฺเต สิตปาตุกรณเหตูติ อานนฺทตฺเถเรน ปุฏฺโฐ สิตการณํ อาจิกฺขนฺโต ๒- อาห "ปสฺส อานนฺท สนฺตติมหามตฺตํ, อชฺเชว สพฺพาภรณปฏิมณฺฑิโตว มม สนฺติกํ อาคนฺตฺวา จตุปฺปทิก- คาถาวสาเน อรหตฺตํ ปตฺวา สตฺตตาลมตฺเต อากาเส นิสีทิตฺวา ปรินิพฺพายิสฺสตีติ. มหาชโน เถเรน สทฺธึ กเถนฺตสฺส สตฺถุ วจนํ อสฺโสสิ. ตตฺถ มิจฺฉาทิฏฺฐิกา จินฺตยึสุ "ปสฺสถ สมณสฺส โคตมสฺส กิริยํ, มุขมตฺตเมว ภาสติ, อชฺช กิเรส เอวํ สุรามทมตฺโต ยถาอลงฺกโตว ตสฺส สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา ปรินิพฺพายิสฺสติ; อชฺช นํ มุสาวาเทน นิคฺคณฺหิสฺสามาติ. สมฺมาทิฏฺฐิกา จินฺตยึสุ "อโห พุทฺธานํ มหานุภาโว, อชฺช พุทฺธลีฬฺหญฺเจว สนฺตติมหามตฺตลีฬฺหญฺจ ทฏฺฐุํ